پلاستیک سازی ضعیف در طول اکستروژن با سرعت بالا در درجه اول ناشی از گرمایش برشی ناکافی، طراحی نامناسب پیچ، یا دمای ناکافی بشکه است. برای حل این مشکل، اپراتورها باید سرعت پیچ را به تدریج افزایش دهند تا از نیروی برشی کافی اطمینان حاصل کنند، عملکرد عنصر گرمایش را در تمام مناطق بشکه بررسی کنند، و هندسه پیچ را برای پلیمر خاص در حال پردازش بهینه کنند.
در سرعت های بالا، ماده ممکن است زمان ماندگاری کافی برای ذوب کامل را دریافت نکند. سرعت پیچ باید به تدریج و نه ناگهانی افزایش یابد تا اطمینان حاصل شود که مواد پلاستیکی در معرض نیروی برشی کافی بدون ایجاد گرمای بیش از حد است که می تواند به پیچ آسیب برساند.
هنگام پرداختن به پلاستیک سازی ضعیف، ابتدا عناصر گرمایشی در بشکه را بررسی کنید تا از عملکرد مناسب اطمینان حاصل کنید. عناصر گرمایشی معیوب را تعویض کنید یا تنظیمات دما را در صورت نیاز تنظیم کنید. برای مشکلات مداوم، با یک مهندس حرفه ای مشورت کنید تا طرح پیچ مناسب را انتخاب کنید، زیرا پلاستیک های مختلف برای دستیابی به پلاستیک سازی بهینه نیاز به هندسه پیچ های مختلف دارند.
نوسانات اکستروژن در اکسترودرهای تک پیچ معمولاً ناشی از تغذیه ناسازگار، سایش پیچ، تغییرات دما یا تغییرات خواص مواد است. این تغییرات به صورت ناپایداری خروجی، نوسانات فشار و ناهماهنگی ابعادی در محصول نهایی ظاهر می شود.
ناهماهنگی های تغذیه نشان دهنده رایج ترین منبع نوسان است. پل زدن مواد در قیف، جریان ناهموار گلوله یا آلودگی می تواند عملکرد حالت پایدار را مختل کند. نصب قطعات جذب مغناطیسی یا قفسه های مغناطیسی در نقاط تغذیه از ورود ناخالصی های آهن به بشکه جلوگیری می کند که می تواند باعث انسداد و اختلال در جریان شود.
سایش پیچ و بشکه به طور قابل توجهی به بی ثباتی خروجی کمک می کند. با افزایش فاصله بین پرواز پیچ و دیواره بشکه، جریان برگشتی رخ می دهد و راندمان پمپاژ را کاهش می دهد. اندازه گیری منظم قطر بیرونی پرواز پیچ و قطر داخلی سوراخ بشکه در چندین نقطه به تشخیص رشد فاصله قبل از افت خروجی کمک می کند.
ناهماهنگی های کنترل دما در مناطق بشکه باعث ایجاد تغییرات ویسکوزیته در مذاب می شود که منجر به نوسانات فشار می شود. تمام نواحی دما را از نظر قوام کنترل کنید و نوارهای گرمکن را از نظر تماس مناسب و تناسب برای حفظ شرایط اکستروژن پایدار بررسی کنید.
اکسترودرهای تک پیچی از طریق دریچه های دریچه ای که موقعیت استراتژیک دارند که محیط های کم فشاری را برای حذف فرار ایجاد می کنند، گاز زدایی و غیروابسته شدن را انجام می دهند. اکسترودر ناخالصی های گازی، حلال های باقیمانده و مونومرهای واکنش نداده را در حین انتقال، ذوب و همگن کردن پلیمر حذف می کند.
فرآیند تخلیه بر روی ایجاد یک گرادیان فشار است که مواد فرار را بدون تراکم مجدد به سمت تخلیه هدایت می کند. یک دریچه جانبی با فشار کاهش یافته یک منطقه ماکروسکوپی از انتشار بخار را تشکیل می دهد، پاکت ها را جدا می کند و زمان ماندن را کوتاه می کند در حالی که قرار گرفتن در معرض تجمعی پلیمر در برابر گرما را به حداقل می رساند.
اکسترودرهای تک پیچ مدرن مانند سیستم MRS (بخش چرخش چندگانه) چندین پیچ تک ماهواره را در یک بخش درام ترکیب میکنند که به طور قابلتوجهی نوردهی سطح را برای حذف فرار افزایش میدهد. این طراحی با استفاده از یک سیستم خلاء حلقه آب ساده، امکان پردازش پلی استر پس از مصرف را به طور مستقیم به محصولات نهایی با کیفیت بالا بدون خشک کردن پیش میدهد.
| پارامتر | محدوده بهینه | تاثیر بر تخلیه آب |
|---|---|---|
| سطح خلاء | 50-500 میلیبار | خلاء بالاتر راندمان حذف فرار را افزایش می دهد |
| دمای ذوب | مخصوص پلیمر 20-40 درجه سانتی گراد | آستانه اشباع مواد فرار را کاهش می دهد |
| زمان اقامت | 2-5 دقیقه | زمان طولانی تر استخراج را بهبود می بخشد اما خطر تخریب را به همراه دارد |
| سطح را پر کنید | 40-60٪ | پر شدن جزئی سطح بیشتری را در معرض انتشار گاز قرار می دهد |
سرعت پیچ با تعدیل زمان سکونت محوری، اثربخشی تخلیه را کنترل می کند. افزایش سرعت پیچ می تواند توان عملیاتی را افزایش دهد اما ممکن است زمان ماند فرار را کاهش دهد و از استخراج موثر گاز جلوگیری کند. بنابراین، تنظیم یکپارچه سرعت پیچ در کنار دمای تغذیه، خلاء تهویه و پر شدن کانال باید اعمال شود تا تعادل بهینه کاهش تبخیر حفظ شود.
سیستمهای کنترل دمای اکسترودر تک پیچ از چندین ناحیه گرمایشی و سرمایشی در امتداد بشکه تشکیل شدهاند که هر کدام مجهز به باندهای گرمکن، ترموکوپلها و مدارهای خنککننده برای حفظ پروفیلهای حرارتی دقیق هستند. سیستمهای مدرن از کنترلکنندههای PID با نظارت در زمان واقعی برای اطمینان از دمای مذاب ثابت در طول فرآیند اکستروژن استفاده میکنند.
یک اکسترودر تک پیچ معمولی با نسبت طول به قطر (L/D) 21:1 دارای سه منطقه دمای بشکه و گرمایش-خنک کننده است. 2.5 قطر اول پیچ معمولاً در داخل یک محفظه تغذیه آب خنک قرار دارد تا از ذوب شدن زودرس و پل زدن مواد جلوگیری شود.
پیکربندی منطقه استاندارد از این الگو پیروی می کند:
سیستم های خنک کننده با حفظ دماهای مورد نیاز در طول اکستروژن از تجزیه مواد جلوگیری می کنند. دیواره داخلی لوله های آب خنک کننده متصل به اکسترودر مستعد ایجاد رسوب است، در حالی که سطح بیرونی مستعد خوردگی است. رسوب زدایی منظم و اقدامات ضد خوردگی الزامات نگهداری ضروری است.
سیستم های کنترل دما پیشرفته شامل ترموکوپل ها و کنترل کننده های PID هستند که به حفظ گرمایش دقیق کمک می کنند. استفاده از آب مقطر در مخازن خنک کننده از جرم گیری جلوگیری می کند و راندمان خنک کننده موثر را حفظ می کند.
از ساییدگی بین پیچ و بشکه می توان از طریق انتخاب مواد مناسب، شرایط عملیاتی بهینه و نگهداری منظم روغن کاری جلوگیری کرد. پیچ های سخت کروم اندود معمولا دوام می آورند 8000 تا 15000 ساعت کار قبل از نیاز به تعویض یا نوسازی
فولاد نیترید شده به عنوان ماده ترجیحی بشکه عمل می کند زیرا سطح سختی ایجاد می کند که در برابر خوردگی نیز مقاومت می کند. برای کاربردهایی که نیاز به کارایی بالا دارند، بشکه های دو فلزی با پوشش های اضافی مقاوم در برابر سایش ضروری است. پوشش کاربید تنگستن روی بشکه های پیچ حداکثر عمر مفید و دوام را برای پردازش مواد ساینده و خورنده فراهم می کند.
برای پیچ های پردازش مواد پلاستیکی ساینده، مواد مقاوم در برابر سایش و خوردگی را انتخاب کنید. فولاد سخت شده یا پیچ های با روکش مخصوص مقاومت سایش بهتری نسبت به فولاد کربن استاندارد دارند.
فاصله پرواز مناسب برای انتقال کارآمد مواد و جلوگیری از سایش بیش از حد ضروری است. فاصله بسیار کم باعث کشش مواد و سایش تسریع می شود، در حالی که فاصله زیاد منجر به لغزش مواد و کاهش راندمان اختلاط می شود. سطح بشکه باید صاف و بدون عیب باشد تا اصطکاک به حداقل برسد.
شرایط عملیاتی به طور قابل توجهی بر نرخ سایش تأثیر می گذارد. از کارکردن اکسترودر در سرعتها و فشارهای بیش از حد پیچ خودداری کنید، زیرا اصطکاک بین پیچ و بشکه را افزایش میدهند. در عوض، پارامترهای عملیاتی بهینه ای را پیدا کنید که بهره وری و طول عمر پیچ را متعادل می کند.
گیر کردن پیچ مهره از طریق روانکاری مناسب، مدیریت گشتاور، کاربرد ترکیب ضد گیر و تأیید سازگاری مواد حل می شود. این مشکل معمولاً به دلیل ایجاد ضربه بین اجزای رزوه ای در شرایط دما و فشار بالا رخ می دهد.
هنگامی که گرفتگی رخ می دهد، ابتدا روغن نافذ را بمالید و زمان کافی برای نفوذ روان کننده به نخ ها بگذارید. گرمایش ملایم قطعه بیرونی (مهره) در حین خنک شدن جزء داخلی (پیچ) می تواند انبساط حرارتی دیفرانسیل ایجاد کند که اتصال را شل می کند. از نیروی بیش از حدی که می تواند به نخ ها آسیب برساند یا بست را بشکند، خودداری کنید.
با استفاده از ترکیبات ضد گیر در دمای بالا در تمام اتصالات رزوه ای قبل از مونتاژ، از گرفتگی جلوگیری کنید. از روان کننده های طراحی شده برای شرایط دمای بالا و فشار بالا استفاده کنید و از بررسی و تنظیم منظم سیستم روغن کاری اطمینان حاصل کنید.
در طول تعمیر و نگهداری، قفل شدن همه اتصال دهنده ها از جمله پیچ های حلقه گرمایش، بلوک های ترمینال و عناصر محافظ خارجی را بررسی کنید. برای اطمینان از نگهداری مناسب روان کننده و جلوگیری از آلودگی، واشرهای آب بندی را به سرعت در هر نقطه نشتی تعویض کنید.
تعمیر و نگهداری معمول اکسترودرهای تک پیچ شامل تمیز کردن روزانه، تأیید روغن کاری، بازرسی بست و نظارت سیستماتیک پارامترهای دما، فشار و ارتعاش است.
تعمیر و نگهداری روزانه باید توسط اپراتور اکسترودر در طول راه اندازی و خاموش شدن کامل شود، معمولاً ساعات کار تجهیزات را اشغال نمی کند. وظایف کلیدی عبارتند از [^45^]:
تعمیر و نگهداری منظم معمولاً پس از اینکه اکسترودر به طور مداوم کار می کند انجام می شود 2500-5000 ساعت . دستگاه برای بازرسی، اندازهگیری و شناسایی سایش قطعات اصلی، تعویض قطعاتی که به محدودیتهای سایش مشخص رسیدهاند، نیاز به جداسازی قطعات دارد.
| جزء | وظیفه بازرسی | فرکانس |
|---|---|---|
| پیچ و بشکه | قطرها را اندازه گیری کنید، شیارها/ترک ها را بررسی کنید | بصری روزانه / اندازه گیری سالانه |
| گیربکس | سطح روغن، کیفیت، صدای بلبرینگ را بررسی کنید | هفتگی |
| باندهای بخاری | تماس، تنگی، عملکرد را بررسی کنید | ماهانه |
| سیستم خنک کننده | صافی ها را تمیز کنید، دبی/فشار را بررسی کنید | ماهانه |
| سیستم درایو | کشش تسمه، تراز کوپلینگ را بررسی کنید | فصلنامه |
برای ماشین های جدید، روغن گیربکس معمولاً هر بار تعویض می شود 3 ماه ، سپس هر 6 ماه تا 1 سال پس از آن فیلترهای روغن و لوله های مکش باید هر ماه تمیز شوند. کاهنده نیاز به روغن روانکاری مشخص شده در دفترچه راهنمای ماشین دارد، که مطابق با سطح روغن مشخص شده اضافه شده است - مقدار بسیار کم باعث روانکاری ضعیف و کاهش عمر قطعه می شود، در حالی که مقدار زیاد باعث ایجاد گرمای بیش از حد و شکست بالقوه روغن کاری می شود.
الف بشکه تک پیچ زمانی که افزایش قطر داخلی از 0.5 تا 1.0 درصد مشخصات اولیه بیشتر شود، سختی سطح کمتر از 58 HRC میشود، یا میزان امتیازدهی/شیار قابل مشاهده از عمق 0.5 میلیمتر بیشتر میشود، نیاز به تعویض یا تعمیر دارد.
اندازه گیری سالانه قطر بیرونی پیچ و قطر داخلی بشکه برای نظارت بر پیشرفت سایش الزامی است. در چندین نقطه در طول محوری اندازه گیری کنید تا الگوهای سایش ناهموار را شناسایی کنید. هنگامی که فاصله بین پرواز پیچ و دیوار بشکه بیش از 50٪ از مشخصات سازنده فراتر رود، تعویض یا تعمیر توصیه می شود.
تعمیر پوشش سطحی با استفاده از فلزات یا آلیاژهای مقاوم در برابر سایش می تواند بشکه را بازسازی کند و سختی و دوام را بهبود بخشد. عملیات حرارتی سطح مانند نیترید یا کربن نیتریدینگ باعث افزایش سختی سطح و مقاومت در برابر اصطکاک می شود. برای بشکه هایی با تغییرات ابعادی قابل توجه، تعمیر سنگ زنی دقیق می تواند هندسه اصلی را بازیابی کند.
برای بشکه های دو فلزی، پوشش مقاوم در برابر سایش را اغلب می توان بدون دور ریختن کل محفظه بشکه تعویض کرد و در مقایسه با جایگزینی کامل، هزینه ها را 40 تا 60 درصد کاهش داد. در موارد آسیب شدید یا غیرقابل برگشت، تعویض کل بشکه قابل اطمینان ترین راه حل است.
هنگامی که اکسترودر نیاز به خاموش شدن طولانی مدت دارد، گریس ضد زنگ را روی سطوح کاری پیچ، قالب و سر بمالید. پیچ های کوچک باید آویزان شوند یا در جعبه های چوبی مخصوص قرار داده شوند و با بلوک های چوبی تراز شوند تا از تغییر شکل یا آسیب جلوگیری شود.